สวรรค์,สถานที่เลิศด้วยดีด้วยกามคุณ ๕

     แดนอันแสนดีเลิศล้ำด้วยกามคุณทั้ง ๕ หรือโลกของเทวดา ตามปกติหมายถึง กามาพจรสวรรค์ (สวรรค์ที่ยังเกี่ยวข้องกาม)
๖ ชั้น คือ
     จาตุมหาราชิกา
     ดาวดึงส์
     ยามา
     ดุสิต
     นิมมานรดี
     ปรนิมมิตวสวัตดี

     อีกอย่างหนึ่ง สวรรค์ เพราะอรรถว่า ก็เทพเจ้านั้นย่อมเคลื่อนไปคือว่า ย่อมไปด้วยกรรมอันงาม.
     อีกอย่างหนึ่ง ที่ชื่อว่า สวรรค์ เพราะว่า เป็นสถานที่ ที่เลิศด้วยดี ดังนี้ก็มี.

     บนสวรรค์เทพธิดาปรากฏเหมือนมีอายุ ๑๖ เทพบุตรปรากฏเหมือนมีอายุ ๒๐. พวกเทวดา ไม่รู้สึกหนาว ไม่รู้สึกร้อนตลอดกาลประมาณเท่านี้ ในสรีระของเทวดาเหล่านั้น ไม่มีเหงื่อไหลจากสรีระเป็นหยด ๆ. ย่อมไม่ปรากฏอาการต่างกัน เช่น ฟันหักและผมหงอก เป็นต้น.
     บนสวรรค์เทวดาอยู่ด้วยฐานะ๑๐ ประการ คือ ด้วยอายุ วรรณะ สุข ยศ ความเป็นใหญ่ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อันเป็นทิพย์.

บุคคลที่จะไปสวรรค์ได้จะต้องทำกุศลกรรมบถ ๑๐ คือ
๑. ปาณาติปาตา เวรมณี [เจตนาเครื่องเว้น จากการยังสัตว์มีชีวิตให้ตกล่วงไป]
๒. อทินนาทานา เวรมณี [เจตนาเครื่องเว้น จากการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้]
๓. กาเมสุมิจฉาจารา เวรมณี [เจตนาเครื่องเว้น จากการประพฤติผิดในกาม]
๔. มุสาวาทา เวรมณี [เจตนาเครื่องเว้น จากการพูดเท็จ]
๕. ปิสุณาย วาจาย เวรมณี [เจตนาเครื่องเว้น จากการพูดส่อเสียด]
๖. ผรุสาย วาจาย เวรมณี [เจตนาเครื่องเว้น จากการพูดคำหยาบ]
๗. สัมผัปปลาปา เวรมณี [เจตนาเครื่องเว้น จากการพูดเพ้อเจ้อ]
๘. อนภิชฌา [ความไม่โลภอยากได้ของเขา]
๙. อัพยาบาท [ความไม่ปองร้ายเขา]
๑๐. สัมมาทิฏฐิ [ความเห็นชอบ]
หรือรักษาศีล ๕ เป็นอย่างน้อย จึงจะไปอุบัติที่สวรรค์ได้.

#ที.อ. ๒/๑/๙๕-๙๖; สํ.สฬา. ๑๘/๕๓๐; ที.ปา. ๑๑/๓๖๐