อ.ภัทรชัย ผ่องแผ้ว ชื่อเดิม บุญช่วย ผ่องแผ้ว เกิดวันที่ 3 พฤษภาคม 2515 ที่อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี จบการศึกษา ระดับประถม จากโรงเรียนวัดปากน้ำ (ประสาทวิทยาคาร) จากนั้นได้มาศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่โรงเรียนแหลมสิงห์วิทยาคม และระดับ ปวช. แผนกอิเล็กทรอนิกส์ ที่วิทยาลัยเทคนิคจันทบุรี

     ต่อมาในปี 2534 ได้เข้ามาศึกษาต่อระดับ ปวส. ที่วิทยาลัยช่างกลปทุมวัน แผนกอิเล็กทรอนิกส์ สาขาไฟฟ้าสื่อสาร และศึกษาต่อระดับปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาอิเล็กทรอนิกส์ ที่มหาวิทยาลัยเอเซียอาคเนย์

     เมื่อจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีแล้ว ได้ทำงานเป็นวิศกรด้านระบบงานพิมพ์ และปัจจุบันทำงานด้านระบบควบคุมการทำงานของเครื่อง ATM งานประจำที่ทำเป็นงานทางด้านวิศวกรรมที่ต้องใช้กระบวนการคิดโดยลำดับขั้นตอนอย่างมีเหตุและผล โดยอาศัยเทคโนโลยี่เป็นเครื่องมือประกอบการคิดและตัดสินใจ จนฝังรากลึกกลายเป็นผู้ที่มีความคิดในเชิงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี่ และปฏิเสธต่อสิ่งที่เป็นความเชื่อที่ไม่อาจพิสูจน์ได้ในเชิงวิทยาศาสตร์

     จุดเปลี่ยนของชีวิตที่ได้เริ่มสนใจศาสตร์แห่งการพยากรณ์ เพราะครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2546 ภรรยาของผมซึ่งในขณะนั้นยังไม่ได้แต่งงานกัน ได้พาไปดูดวงกับพระอาจารย์ท่านหนึ่ง โดยที่ผมก็ไม่ได้สนใจหรือเชื่อถือเรื่องการดูดวงเลย แต่ปรากฏว่าหลังจากที่ท่านได้สอบถามวันเดือนปีเกิด เวลาตกฟาก ผูกดวงและเริ่มทำนายดวงชะตา ผมก็รู้สึกประหลาดใจว่าท่านทราบได้อย่างไร ท่านทำนายได้แม่นยำมากในเรื่องที่ผมไม่เคยบอกใคร

 
     หลังจากนั้นผมจึงเริ่มสนใจศาสตร์แห่งการพยากรณ์ และกลับไปสอบถามท่านอีกครั้ง ว่าท่านพยากรณ์ด้วยวิธีใดและด้วยศาสตร์พยากรณ์ไหน คำตอบที่ได้คือด้วยโหราศาสตร์ไทย จึงถือโอกาสขอคำแนะนำจากท่านในการเริ่มต้นศึกษา

     การที่ผมเริ่มต้นศึกษาโหราศาสตร์ไทยในช่วงแรก ไม่ใช่เพราะความเชื่อ แต่เป็นเพราะความที่ต้องการพิสูจน์ว่าศาสตร์ชนิดนี้มีหลักการพยากรณ์ ความเป็นมาอย่างไร มีความเป็นเหตุเป็นผลหรือไม่ และเชื่อถือได้มากน้อยแค่ไหน โดยเริ่มต้นศึกษาด้วยตัวเอง จากการค้นคว้าจากหนังสือโหราศาสตร์ไทยหลายๆเล่ม ที่หอสมุดแห่งชาติ ตลอดจนหนังสือวารสารต่างๆ เป็นระยะเวลา 6 ปี โดยในช่วงเวลานี้ก็ได้พยากรณ์ให้กับบุคคลใกล้ชิด เพื่อนๆ และจากการแนะนำบอกต่อจนเริ่มเป็นที่รู้จัก

     หลังจากที่ใช้เวลาศึกษา พิสูจน์ด้วยตนเองมา 6 ปีเต็ม และมีความเชื่อมั่น ศรัทธาในวิชาโหราศาสตร์ไทย ในปี พ.ศ. 2552 จึงได้ตัดสินใจเข้าศึกษาที่สมาคมโหรแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ กับอาจารย์นพพร โกมุก พร้อมทั้งได้ศึกษาโหราศาสตร์แนวพุทธ ที่มูลนิธิสุวรรณโคมคำ กับอาจารย์สมชาย อเนกมาโนชญ์ และช่วงต้นปี 2553 ที่ผ่านมาได้เข้าศึกษาเพิ่มเติมด้านพิธีกรรม อักขระเลขยันต์ อักษรขอม ที่สมาคมโหรแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ กับอาจารย์ศิริ บาจรีย์พยากรณ์ และศึกษาดวงกรรมจักรที่มูลนิธิสุวรรณโคมคำ กับอาจารย์ชวลิต เมฆินทรางกูล รวมทั้งศึกษาอินทภาส – บาทจันทร์ ที่สมาคมโหราศาสตร์นานาชาติ กับอาจารย์สมพงษ์ ปิยะลาภา ด้วย

เรื่องที่พยากรณ์ประกอบด้วย
- ศุภโชคเกณฑ์ เกณฑ์การได้โชคลาภเฉพาะบุคคล
- คู่สมพงษ์ ความรัก
- พยากรณ์เรื่องทั่วไปทุกเรื่อง
- ให้ฤกษ์มงคลทุกประเภท
- วางแผนเฉพาะกิจให้ประสบชัยชนะในแต่ละเรื่องโดยเฉพาะ
- ตั้งชื่อ เปลี่ยนชื่อ นามสกุล

      อาชีพนักพยากรณ์เป็นอาชีพเก่าแก่ที่ตกทอดมาแต่โบราณหลายพันปี เป็นอาชีพที่ดีมากอีกอาชีพหนึ่ง และเป็นอาชีพที่มีเกียรติ ได้ช่วยเหลือหาทางออกให้กับผู้ที่มีความทุกข์ และได้ช่วยเหลือสังคม เพียงแต่ตัวนักพยากรณ์เองจะสามารถใช้คุณธรรมกำกับตนเองได้มากน้อยแค่ไหน ก็คงขึ้นอยู่กับตัวตนของแต่ละท่าน

     ประสบการณ์ในอาชีพนักพยากรณ์ ทำให้เห็นปัจจัยพื้นฐานของสิ่งที่รบกวนจิตใจของมนุษย์ 3 เรื่องหลักคือ การงาน การเงิน และความรัก แต่โดยเสาหลักของชีวิตที่สำคัญในทางโลกนั้นมี 4 เรื่อง คือ ตนเอง ครอบครัว ความรัก และการงาน จึงทำให้อดคิดไม่ได้ว่าเรากำลังละเลยในเรื่องของตนเองนั่นคือสิ่งที่อยู่ข้างใน หรือเรียกว่าสถาวะจิตใจของตนเองไปแล้วหรือไม่ รวมทั้งความสัมพันธ์ที่ดีภายในครอบครัว คุณพ่อ คุณแม่ และญาติพี่น้อง ซึ่งเป็นผู้ที่พร้อมจะประคับประครองชีวิตของเราในยามที่ตกต่ำได้

     การได้เข้าสู่อาชีพนักพยากรณ์ถือเป็นโอกาสที่ดี ที่ทำให้เข้าใจสัจธรรม ความเป็นจริง ทั้งของตนเองและผู้อื่น พร้อมทั้งได้ใช้ความรู้ในศาสตร์แขนงนี้ ช่วยชี้ทางออกที่เหมาะสมที่จะช่วยบรรเทาเบาบาง อุปสรรค์ ปัญหา ความวิตกกังวลต่างๆ ของเจ้าชะตาแต่ละท่านให้ผ่อนคลายลง ซึ่งถือเป็นการสร้างบุญกุศล ทานบารมีอย่างหนึ่ง ที่มนุษย์ทุกคนควรพึงปฏิบัติต่อกัน

     อีกประการหนึ่งที่เป็นความตั้งใจ คือการได้มีส่วนร่วมในการสืบทอดอายุของพระพุทธศาสนา ให้ดำรงคงอยู่คู่สังคมไทยสืบต่อไป โดยจะจัดโครงการงานบุญครั้งใหญ่ปีละหนึ่งครั้ง เป็นประจำในช่วงเดือนมกราคมของทุกๆปี โดยเน้นการจัดหาทุนทรัพย์เพื่อพัฒนาวัด รวมทั้งสถานปฏิบัติธรรมที่ขาดแคลน เพื่อรองรับสายธารบุญของพุทธศาสนิกชนในภายภาคหน้า

     โครงการนี้ได้เริ่มต้นดำเนินการไปแล้ว 1 ครั้ง เมื่อวันที่ 24 มกราคม 2553 ที่ผ่านมาโดยได้พยากรณ์การกุศล เพื่อสร้างพระพุทธมหาบารมีคุ้มดวง หน้าตัก 35 นิ้ว และถวายแด่วัดเสนานนท์ คลองสามวา กทม. โดยในครั้งนั้นได้มีผู้มีจิตศรัทธาร่วมสมทบทุนเป็นเงินทั้งสิ้น 104,115 บาท นับเป็นความสำเร็จที่เกินความคาดหมาย ส่วนรายละเอียดของโครงการในปีถัดไปคือ มกราคม 2554 จะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง

     ดั่งคำกล่าวที่ว่า “ดวงดาวไม่อาจกำหนดชะตาชีวิตคนได้ แต่เราสามารถตรวจสอบชะตาชีวิตคนได้จากดวงดาว” จึงเป็นคำกล่าวที่อยากจะบอกท่านผู้อ่านทุกท่านว่า อย่าเกรงกลัวต่ออิทธิพลต่างๆของดวงดาวที่ปรากฏในดวงชะตา ขอให้รักษาสติของตนเองให้คงมั่น ปัญญาจะเกิดในขณะที่จิตอยู่ในสภาวะที่นิ่งสงบ การพยากรณ์เปรียบเสมือนดั่งเแผนที่ชีวิตที่สร้างขึ้นโดยนักพยากรณ์ เพื่อแสดงเส้นทางต่างๆ ของวิถีชีวิตของเจ้าชะตาแต่ละท่าน โดยที่ความเป็นจริงนักพยากรณ์ไม่ใช่ผู้วิเศษมาจากไหน ที่จะไปลิขิตชะตาชีวิตของผู้ใดได้ นักพยากรณ์เป็นเพียงบุคคลธรรมดาที่มีชะตากรรมเป็นของตนเองเหมือนกับทุกๆท่าน เพียงแต่ได้ศึกษาศาสตร์แขนงนี้และมีวิธีการต่างๆที่สามารถจะช่วยท่านได้ ดังนั้นคำพยากรณ์ต่างๆจากนักพยากรณ์จะเป็นจริงหรือไม่ ย่อมขึ้นอยู่กับการกระทำของท่านเองด้วยเช่นกัน เมื่อเวลาประจวบเหมาะและเหมาะสมแล้วซึ่งบุญและกรรม วิบากกรรมนั้นทั้งฝ่ายที่เป็นกุศลกรรมและอกุศลกรรม ย่อมแสดงผลเป็นปรกติอย่างยุติธรรมต่อการกระทำของท่านทั้งในอดีตและปัจจุบันอย่างไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้

     ดังนั้นการได้ล่วงรู้แผนที่ชีวิตของตนเองจากศาสตร์แห่งการพยากรณ์ จึงเสมือนการได้ล่วงรู้จังหวะในการดำเนินชีวิต เพื่อส่งเสริมความเจริญก้าวหน้าในจังหวะที่ควร และบรรเทาเบาบางผลของวิบากกรรมต่างๆจากหนักให้เป็นเบา เพื่อประคับประคองชีวิตให้ดำรงคงอยู่ได้ตามวาระอันควร

     ศาสตร์แห่งการพยากรณ์ที่ผมใช้คือโหราศาสตร์ไทย สำหรับพยากรณ์ความเป็นไปของชีวิตในทางโลก และโหราศาสตร์แนวพุทธ สำหรับพยากรณ์ความเป็นไปของชีวิตในทางธรรม สองศาสตร์รวมกันเป็นหนึ่ง คือการพยากรณ์ความเป็นไปของชีวิตทั้งทางโลกและทางธรรม เพื่อน้อมนำทุกท่านสู่การแก้ผลของวิบากกรรมด้วยหลักธรรมแห่งพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นหลักปฏิบัติสูงสุดของการพ้นทุกข์ตามแนวทางแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า